Mam raj

Mam przed sobą szkło. Zagadka jakie, czy puste, czy pełne?

To nie jest kieliszek. To także nie jest szklanka, nie karafka, nie wazon szklany, nie szklany świecznik.

W prawdzie szklany wazon i świecznik stoją na stole w kuchni, lecz ja nie siedzę przy tym stole,

ani nie znajduję się w kuchni. Zostawmy kuchnię na razie w spokoju.

Nie jest pełne, nie jest też puste. Jest w sam raz.

Mam w tym szkle ciemny, prawie czarny napój. Ten napój jest zimny, bo ciepły jest słaby.

Ten napój ma bąbelki i jest słodki jak cholera, ale taki właśnie ma być.

Zapewne domyślacie się co to za napój. Zostaje jeszcze kwestia naczynia.

Tak to jest szklany kufel, do tego jest całkiem ładny.

Siedzę na tarasie i popijam sobie zimne ciemne piwko z miodem. Wakacyjny klimat mnie ogarnia.

Mam relaks, oddaje się bez reszty wybornemu smakowi tego doskonałego napoju,

A także okolicznościom mi towarzyszącym. Chwilo trwaj.

Przez głowę przepływają mi same miłe i spokojne myśli, pełny luzik.

Jest kilka rzeczy do ogarnięcia, ale to przyszłość, nie taka odległa ale to jednak przyszłość.

Teraz niczym nie muszę się martwić. Fantastycznie. Zmartwienia na bok,

człowiek ma taką naturę że zawsze znajdzie sobie jakieś zmartwienie, jednak wystarczy odsunąć

je na bok choć na jakiś czas i można wówczas odetchnąć trochę. Mało tego, trzeba tak robić.

Niebawem wrócę do rzeczywistości i będzie po staremu, znowu twarde stąpanie po ziemi.

Ale na razie to mam raj, kufel i relaks.