Sąsiedztwo

Sąsiedztwo może być zaskakujące, kompletnie nieprzewidywalne, męczące i wnerwiające.

Kupując mieszkanie w nowo wybudowanym bloku, na nowym osiedlu gdzie zamieszkają głównie

młodzi ludzie, rodziny z małymi dziećmi, te małe urocze dzieciątka są oczywiście najczęściej

rozdartymi potworami, nie mamy raczej szans na spokojne życie. Tylko że to powinno być oczywiste.

Tak właśnie wyglądają te nowoczesne osiedla.

Do tego szczęścia za które musimy płacić co miesiąc nie małą ratę przez trzydzieści lat może dołączyć

jeszcze mała niespodzianka. Cienkie ściany, bo tak tylko się dzisiaj buduje, szybko nasze przytulne

gniazdko zamieniają w koszmar nie do wytrzymania. Co możemy na to poradzić?

W sumie nic, sytuacja patowa.

Kilka razy dziennie szkło stołowe, szklanki, kieliszki, kufle, wazon i szklany świecznik,

Dzwonią tańcując na pułkach i po stole w regularnym solidnym rytmie wojskowym.

Nie, nie, sąsiadem nie jest wcale emerytowany major,

czy inny Członek orkiestry wojskowej, choć ta historia ma wiele wspólnego z tak zwanymi członkami.

Trzeba przyznać że dźwięki mają dobry rytm, odgłosy wokalne nieco dzikie i do poprawy raczej,

na dłuższą metę jest to jednak męczące. No ale co poradzić taka robota.

Za szklany chaos w mojej kuchni odpowiedzialna jest w zasadzie miła, atrakcyjna i urocza

młoda dziewczyna. Do tego jeszcze pracowita jak pszczółka. Nie można mieć pretensji, każdy orze

jak może, jednak gdybym wiedział jakie będę miał sąsiedztwo to podjął bym inne decyzje.

Jak się tak zastanowię to nie jest tak tragicznie, jeszcze żadne szkło mi nie strzeliło.