Worki na szkło

 

 

Pod koniec miesiąca zawsze wzrasta ciśnienie, nie mam na myśli tego atmosferycznego

ma się rozumieć. Robota zawsze jakoś tłucze się z tyłu głowy i przeszkadza.

Nie to żebym nie lubił swojej roboty, ale sami rozumiecie, wszystkiego można mieć dość.

Pod koniec miesiąca mam ochotę jeść na papierowych talerzykach i pić z kukurydzianych kubeczków.

Wiadomo że trochę przesadzam, ale szkło zaczyna mnie otaczać jak wataha wilków czyhających

tylko na mój błąd, na przykład żebym sięgną po kufel.

 Nie da się uciec od szkła, więc nie próbuje nawet.

Jeśli będzie już naprawdę źle to mam rozwiązanie całkiem proste.

Śmieciarze wywożą szkło dwa razy w miesiącu.

Na razie mam się jeszcze całkiem nieźle, pływam na powierzchni i to w ładnym stylu.

Szkło stołowe, szkło dekoracyjne, wazony, kufle, karafki i takie tam świecidełka.

Wszystko to krąży wokół mojej głowy w rozsądnym na razie tempie.

Mam już koncepcję na scenariusz do niezłego horroru.

To jednak wciąż się rozwija i dojrzewa więc trzeba jeszcze poczekać.

Horror o szkle to równie dobry pomysł jak ptaki, węże, pająki, samochody, bo to też już

było przerabiane, atakujące pszczoły, Marsjanie czy potężne gady rodem z Japonii,

bo jak dobrze pamiętam to właśnie Japończycy wymyślili pierwsi Godzillę.

Nad pomysłem trzeba dużo popracować no i tu pętla się zamyka.

Znów szkło zmusza mnie do ciężkiej pracy.

Jak dobrze kojarzę to worki na szkło są zielonego koloru, to kolor nadziei.