Etykiety

Poszukiwania perełki

 

Cześć wszystkim!

Dzisiaj jak zawsze będę pisał o szkle, o tym szlachetnym materiale.

Dzisiaj wybrałem się na poszukiwania czegoś fajnego ze szkła, jakiś szklanek, wazonów itd. Na początku poszedłem do mnie na osiedle do Galerii Świętokrzyskiej, gdzie znalazłem trochę wyrobów ze szkła. W sumie nawet w dobrych cenach, ale nic specjalnego i jakość szkła też nie była najlepsza, więc postanowiłem jechać na miasto. Pojechałem na główną ulicę w Kielcach, po znalezieniu sklepu ze szkłem postanowiłem rozejrzeć się w nim. Tu już było coś ciekawego, było na czym oko zawiesić. Po 20 min. w sklepie postanowiłem kupić komplet talerzy, który był wykonany z bardzo dobrego szkła i był bardzo ładny. Składał się z sześciu talerzy płaskich, sześciu talerzy do zupy i sześciu talerzyków do deserów  firmy Glassworks Tadeusz Wrześniak, a więc byłem zadowolony z zakupów i postanowiłem wrócić do domu.

Na dzisiaj to koniec o zakupach i szkle. 

Do następnego wpisu, pozdrawiam!

Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Gdzie wy macie rozum! Marian i Barbara mieszkali w małej, „zabitej dechami” wsi. Nie było tam jeszcze kanalizacji. Oni mięli ledwie skończoną szkołę powszechną. Marian miał skromny dom. Mieszkało ich tam wszystkich pięcioro: ojciec, matka i troje dzieci. Marian i Barbara chodzili do tej samej klasy. Gdy osiągnęli pełnoletniość, postanowili się pobrać. Ślub wyznaczony był na piętnastego sierpnia. Przy pomocy obu rodzin udało się zorganizować huczne wesele. Zaprosili całą wieś. Stoły uginały się od różnego rodzaju mięsiwa i alkoholu. Do tańca przygrywała kapela z pobliskiej wsi. Gościom tak zaszumiało w głowach od nadmiaru alkoholu, że zaczęli tańczyć z kieliszkami wypełnionymi alkoholem. Sala weselna była zalana alkoholem, bo wiadomo po spożyciu się nie uważa. Na to wpadła matka Barbary krzyknęła tak głośno, że orkiestra zamarła i przestała grać. Gdzie wy macie rozum! Tyle alkoholu poszło na zmarnowanie, a przede wszystkim to są moje najlepsze kieliszki z Huty Szkła Glassworks Tadeusz Wrześniak! Jeżeli chociaż jeden z kieliszków zostanie zbity, to odkupicie mi wszystkie!! Na szczęście żaden z kieliszków nie zdążył się stłuc. Barbara pozbierała wszystkie kieliszki i zamiast nich przyniosła zwykłe. -Teraz możecie tłuc kieliszki do woli. I tak są już stare i trzeba je wyrzucić. Goście poczuli pełny luz i porwali się do tańca. Kieliszków nie trzeba było wyrzucać, bo na złość żaden się nie stłukł.

Prześlij komentarz