Bezradność

Dziś robota przy kompie jakaś taka nie straszna, bo to co za oknem się dzieje to szczyt.

Zimno, pada deszcz i nie żałuje że siedzę sobie w ciepłym domku i pracuje.

Łatwiej się do roboty wziąć gdy nie ciągnie na rower.

Mam awarię dość istotnego klawisza w klawiaturze, o i tak siedzę i coś tam dłubię.

To tak wspominam przy okazji, bo przecież nie tracę całego dnia na jakiś przycisk.

Piję sobie kawę i zastanawiam się nad ostatnimi wydarzeniami analizując dostępną dokumentację.

Ślad się urywa, brak konkretnych dowodów i pozostają same poszlaki i domysły. Słabo.

Jest jedna rzecz zastanawiająca i dość wątpliwa, a mianowicie przepływ dużej gotówki po między osobami zamieszanymi w tę sprawę. Mało to daje póki co.

To jeszcze nie przestępstwo, szczególnie gdy ktoś potrafi uzasadnić taki przelew.

Wyjaśnienia są bardzo naciągane, ale prawdopodobne i zgodne z prawem.

Pogoda również nie sprzyja, ostatnio sporo padało i psy szkolone, tropiące na razie nic nowego

nie wniosły. Zastanawiające jest nawet to dokąd ta czwórka zmierzała

‘ bo to również jest na razie tajemnica. Zwykły spacer nie wchodzi w grę. Ci ludzie w tym miejscu

Po prostu nie pasują, a w tym rejonie byli ostatni raz widziani. Przemysłowe kamery są tu jedynym wiarygodnym sprzymierzeńcem.

W szklanej branży wszystko jest łatwe i proste. Szkło stołowe i barowe, szklane wazony i świeczniki, karafki co kto chce.

Mam kieliszki ładne i mogę sprzedać. Proste, ktoś chce i kupuje.

To tutaj na razie to bezradność i tyle.

Trzeba mieć cierpliwość i nadzieję. Trzeba szukać, pytać, analizować, czekać na innych.

Może ktoś na coś wpadnie, bo cały sztab ludzi nad tym główkuje.

Na razie nic, trzeba czekać na jakiś przełom w sprawie.