Kilka słów na koniec

 

Nadszedł dzień wyjątkowy, dzień który wcześniej czy później musiał nadejść.

Wyjątkowość tego dnia wynika z kilku czynników. Czynniki te są nieodwołalne.

Omawiać szczegółowo tej sytuacji nie ma sensu, szczególnie że nie wszystko jest jasne.

Ten wpis jest najprawdopodobniej ostatnim wpisem mojego autorstwa.

Koniec współpracy z hutą kończy fantazję na szklane tematy.

Koniec ze szkłem stołowym, ulubionym szkłem barowym. Historie o szklanych świecznikach

i szklanych wazonach również odejdą w zapomnienie.

Koniec z przygodami przedstawiciela szklanej branży, koniec wymyślania innych historii.

Pamiętacie pewnie Konę, Miję, Kumiko, Wazona i inne wymyślone postacie.

Nigdy już nie wrócę do Nich.

Koniec picia porannej kawy w szklanym kuflu, wracam do ulubionego kubka. Pamiętać trzeba

że bardzo dużo zmyślonych rzeczy zawierają moje wpisy. Wyobraźnia nie zna granic.

Mamy koniec maja i mimo że czas wypowiedzenia trwa jeszcze do końca lipca raczej kontynuacji

prawidłowej współpracy nie będzie. Nawet pośrednik w Warszawy wycofał się zbyt wcześnie,

nie wiedzieć czemu. Kilka kwestii nie wyjaśni się raczej. Każdy umywa ręce i pewnie tak to musi być.

Dziesięć lat związany byłem ze szkłem i to była przyznam fajna przygoda. Szkło to fajne pole

do popisu. Jeśli ktoś to czytał to wie że można popłynąć z wyobraźnią.

Przyznam jeszcze jedną rzecz, pisanie tak długo o szkle, wplatanie szklanych konkretnych wyrazów

w tekst czasami przynosiło trudności. Ile można pisać o wazonach, świecznikach, szklankach

czy szklanych kuflach? Miałem kryzysy. Sporo od samopoczucia zależy jak może być natchniony

umysł.

Dziś mamy koniec maja 2025 i jest nawet ładna pogoda, jak na maj w tym roku.

Kończę kawę w szklanym kuflu i kończę pracę. Pozdrawiam wszystkich którzy zaglądali do

tych wpisów.

Od autora Czestera